Francois Hollande deklaruje się jako socjalista. Swojego poprzednika krytykował za Unijny pakt fiskalny przygotowywany we współpracy Paryża i Berlina, z obecną kanclerz Angelą Merkel. Poglądy te zdają się zatem osłabiać pozycję rządu Niemiec, powstrzymującego dotychczasową politykę ekonomiczną EU przed tak zwanym “stymulowaniem gospodarek”, przez zasilenie jej nowymi pieniędzmi w astronomicznych wysokościach. (obecne poziomy tworzenia pieniędzy należałoby określić jako bardzo duże). 

Programy ekonomiczne socjalistów mogą być często utożsamiane z silniejszą redystrybucją pieniędzy pomiędzy obywatelami w oparciu o nowo tworzone projekty wspierające i pomocowe. Aby sfinansować tą politykę  trzeba, pożyczyć, “wydrukować” pieniądze bądź zabrać je podatnikom. W obecnej sytuacji  w budżetach krajów unijnych jest dług, a system bankowy, którego aktywa zostały osłonięte przed kryzysem, nie spieszy się z rozszerzaniem akcji kredytowej. Dopóki zatem nie ma konsensusu na drukowanie bajońskich pieniędzy, za dodatkowe programy pomocowe będą musiały zapłacić wybrane grupy podatników.

Wiele znaków zapytania koncentruje się także wokół kwestii zaangażowania Francji w struktury NATO, którym dotychczas patronował poprzedni prezydent Nicolas Sarkozy. Nie wydaje się możliwe aby Francja zamierzała opuścić pakt, jednak zmiana stopnia zaangażowania w podejmowanie decyzji i zmniejszony udział sił zbrojnych Francji może nasilić dyskusje wokół tworzenia Europejskich Sił Szybkiego Reagowania.

Duży wpływ na sytuację mieszkańców EU będzie mieć także polityka imigracyjna, która w wielu dużych krajach europejskich z bogatym systemem osłon socjalnych, zdaje się nie znajdować odpowiedniej strategii do walki z nielegalną imigracją i próbą asymilacji osiedlających się i często zakładających rodziny imigrantów. Ta grupa ludzi, walczących zaciekle o swoje prawa, będzie miała coraz większy wpływ na polityczne wybory, w krajach takich jak Francja.

W perspektywie najbliższych dwóch lat nie należy spodziewać się zaskakujących zmian już prowadzonej polityki, ponieważ możliwości działania nowego prezydenta będą determinowane przez ograniczenia finansowe. Wygrana socjalistycznych haseł oddaje jednak nastroje panujące we Francji i jest pretekstem w pozostałych krajach EU do zaostrzenia retoryki wyborczej, z każdej strony sceny politycznej. Z perspektywy Polski nowy wybór może być o tyle korzystny, że początkowe nieporozumienia na linii Paryż – Moskwa i trudne kompromisy co do kierunku EU mogą być pretekstem do poszerzania listy partnerów negocjacyjnych o mniejsze kraje Unii takie jak Anglia, Hiszpania i Polska.

Share on Facebook

Informacje przekazywane w manifeście zabójcy, wskazują że przygotowywał on zamach z wieloletnim wyprzedzeniem. Obnaża to słabości tamtejszego systemu edukacji i wymiany informacji. W tym, w szczególności dziennikarstwa, które odeszło od rzetelnego informowania, na rzecz popularyzowania poglądów uznanych za słuszne. Taka forma eliminowania z debaty publicznej skrajnych poglądów, zdaje się radykalizować jednostki, chcące przekazać treści, w które wierzą.

Proces jest kolejnym, ważnym sprawdzianem dla europejskiego modelu sądownictwa, który już wielokrotnie sądził i skazywał zbrodniarzy. Doświadczenie wskazuje, że sądzony nie będzie największym wyzwaniem dla tej biurokratycznej machiny sprawiedliwości. Aczkolwiek zbrodnia, której się dopuścił jest wyjątkowo okrutna jak na tą, spokojniejszą dotychczas, część naszego kontynentu.

Jestem przekonany, że oskarżony będzie próbował wykorzystać nadarzającą się okazję do przedstawienia swoich racji, do czego ma pełne prawo. Celem rozsądnych ludzi, jest przyjrzeć się motywom tej zbrodni i ciągom przyczynowo – skutkowym, które do niej doprowadziły, aby upewnić się, że po wyroku skazującym, prawdopodobieństwo jej powtórzenia będzie mniejsze, a dobrodziejstwa naszego dorobku kulturowego, które obejmują także prawo do obrony i uczciwego procesu, zostaną wzmocnione. Dla przestrogi podaję odnośnik do innego, znanego “procesu” .

Share on Facebook

Internet jest stosunkowo nową platformą komunikacji pomiędzy ludźmi. Jak wszystkie nowe rzeczy, które są szeroko popularyzowane charakteryzuje się dużą dozą swobody. Ta swoboda jest jednak źródłem dylematów dotyczących praw własności. Z  względu na nową technologię prawa te powinny ulec zmianie, ponieważ nie przystają do realiów współczesnego świata.

Pomysł z wieloletnimi patentami dotyczył sytuacji, w której czas dotarcia i wyprodukowania określonego rozwiązania limitowała ograniczona wiedza techniczna i bardzo słaba komunikacja. To co kiedyś można było zrobić w ciągu 10 lat, dzisiaj można zrobić w krócej niż rok. Za rozwojem technicznym nie podążały jednak coraz krótsze okresy ochrony patentowej, a wręcz przeciwnie, zostały one wydłużane  pod dyktando wielkich korporacji. Ten model jest zły i musi zostać powstrzymany aby móc uwolić produktywność milionów wynalazców na całym świecie.

U podstaw nowego programu ochrony własności intelektualnych powinna znajdować się troska o wynalazcę, autora, który dokonuje przełomowego odkrycia i chciałby spropagować swoją ideę bądź wdrożyć produkt do masowej produkcji. Celem tego podmiotu (osoby prwatnej albo prywatnej firmy) powinno być dotarcie do korporacji, które zbudowały efektywne kanały dystrybucji i sprzedaży takich dórb i wynegocjowanie najlepszych warunków z jedną bądź kilkoma z nich. Ograniczone w czasie prawa autora/ wynalazcy, nie stałyby na przeszkodzie dodatkowym umowom zawieranym bezpośrednio pomiędzy wynalazcą a korporacją, gdyż wprowadzanie na rynek najlepszych rozwiązań byłoby źródłem przewagi na rynku dla takich podmiotów, umowy te jednak nie wynikałyby bezpośrednio z ochrony patentowej a z unikalności i jakości dzieła/ wynalazku.

Sytuacja taka uniemożliwiłaby chowanie do sejfów patentów, które nigdy nie zamierzają być wykorzystywane do wprowadzania produktów na rynek, dawałaby także ogromną szansę innym pomysłowym ludziom na całym świecie do budowania udoskonalonych wersji wprowadzanego wynalazku.

Czas ochrony patentowej: bezwzględnie 2 lata, bez możliwości wydłużenia patentu na kolejny okres. Cena patentu powinna oscylować wokół 10$ a organizacje zajmujące się ich rejestrowaniem powinny przekształcać się w globalne uniwersytety, które wspierają naukowców na całym świecie. Już czas na kolejny skok cywilizacyjny. Dla długofalowego dobra nas i kolejnych pokoleń wszyscy, którzy mogą wprowadzić ten system, powinni się do tego przyczynić.

Na zakończenie drobna dygresja: Wszystkie pomysły obejścia systemu sądownictwa są groźne i należy je traktować jako zamach na wolność obywateli i system demokratyczny, a zatem powinny być powstrzymywane przez odpowiednie służby. Pomysły uwłaszczenia się części firm na dotychczasowym dorobku intelektualnym naszej cywilizacji należy uznać za absurdalne i nie można traktować ich poważnie. Ludzki umysł nie może wymyślić niczego sam z siebie, a nasza zdolność do tworzenia wynalazków sprowadza się jedynie do łączenia rzeczy już znanych i jest to ostateczny argument za absurdalnością proponowanych zmian.

Share on Facebook

Wojsko to odpowiedzialność za wolność i bezpieczeństwo naszej ojczyzny. To także odpowiedzialność rządzących aby nie zdeprecjonować wagi tej misji. Mądre decyzje, nawet podejmowane w sprawach najtrudniejszych i wymagających ofiar umacniają autorytet i rangę pełnionej służby. Trwanie w błędzie i podtrzymywanie celów, które nie tylko nie są nierealistyczne i nierealizowane, ale także coraz mniej rozumiane z punktu widzenia interesów naszego kraju, napawa mnie smutkiem. Nie większym niż słuchanie peanów o bohaterstwie poległych. To byli odważni ludzie, którym z pewnością nie brak także innych zalet. Szanując ich pamięć dowódcy powinni pokazać, że mają realny pomysł na kontynuowanie bądź zaprzestanie tej misji.

Share on Facebook

Z przykrością trzeba zauważyć, że jest to dokładnie taki Premier jakiego w mojej ocenie potrzebujemy aby popaść w ruinę.

Zaprezentowany model wzmocnienia Państwa ma na celu uspokojenie wierzycieli polskiego długu, a nie pomoc jego obywatelom w rozwoju i budowaniu perspektyw dla kolejnych pokoleń.

Polacy zasługują na Premiera, który powie im co robić aby wiek emerytalny nie był podnoszony, a wręcz przeciwnie wskaże działania, które pozwolą odchodzącym na emeryturę Polakom ulżyć w lawinowo rosnących potrzebach finansowych na podtrzymanie zdrowia.

Czy było coś optymistycznego? Kilka pięknych deklaracji, które dla wytrawnego obserwatora wyglądają na odgrzewane kotlety (restrukturyzacja administracji publicznej), które już wcześniej okazały się druzgocącą porażką poprzedniej kadencji. Wniosek: Szykujmy się na ciężkie czasy.

Share on Facebook

Grecja znajduje się aktualnie pod parasolem ochronnym strefy euro. Dostała się tam w wyniku kłamstw, w które zaangażowane były także duże instytucje finansowe. Teraz grecy otrzymują wielomiliardowe zapomogi, a jednak pomimo całej tej pomocy sytuacja wygląda na coraz gorszą.

Powiedziano już wiele na temat karmienia żebraka i dawania mu wędki. Historie te nie są jednak na tyle spektakularne, aby osoby decyzyjne mogły podejmować racjonalne decyzje, szczególnie w dobie kryzysu wartości, w tym głównie zaufania. Co zatem przed nami?

Całkiem ciekawe rozwiązania. Grecja bez względu na to, czy pozostanie w strefie euro, czy też nie i tak stanie się Koniem Trojańskim zwolenników wprowadzenia silniejszych władz wewnątrz Unii Europejskiej, chociaż trzeba było być zamroczonym aby nie dostrzegać tej lipy wcześniej. Powstanie zatem jeszcze silniejsza paneuropejska instytucja, która będzie tworzyła jeszcze więcej zakazów i nakazów, próbując regulować to wszystko na czym mogą zarabiać grupy interesu międzynarodowych organizacji. A raz na jakiś czas, kłamstwa na których to wszystko się tworzy będą wychodziły na światło dzienne w postaci coraz większych i głębszych kryzysów. A propos, gdzie ta szumnie zapowiadana na naszym rynku krótka sprzedaż?

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

To chyba najbardziej abstrakcyjny zarzut jaki mógł paść w tej sprawie. Nie ma co jednak zachwycać się tym tematem, bo prawdziwy problem jest bardzo poważny. Jak rozwiązać ułomność demokracji w konfrontacji z tyranią?

Share on Facebook

U nas: Człowiek dostaje wyrok, idzie do więzienia, gdzie odizolowany od praw regulujących życie zdrowej części społeczeństwa, po ukończeniu wyroku jest dla niej bezużyteczny. Na ogół uświadamia sobie to w trakcie wykonywania kary i jeśli nie zredukuje swoich ambicji do 0, będzie poszukiwał sposobów na przetrwanie i osiągnięcie sukcesu poza bardzo prostymi pracami fizycznymi. Jedyną pomocą będą mogli mu służyć współwięźniowie, którzy są dobrzy w popełnianiu przestępstw. Będzie zatem zawierał znajomości z ludźmi, którzy nauczą go być lepszym przestępcą w przyszłości. To jednak prawdopodobnie tylko wydłuży okres, kiedy po opuszczeniu zakładu, wróci on wyrządzając w społeczeństwie więcej zła niż dotychczas.

U nich:  Warunki przetrzymywania skazanych są dobre. Mają oni swoje pokoje, sale do gry, dużo przestrzeni i bardzo dużo swobody jak na nasze standardy. Dodatkowo uczestniczą w pracach i dodatkowych zajęciach, dzięki którym mogą rozwijać swoje zainteresowania. Podoba mi się to, bo po wyjściu z więzienia mogą robić rzeczy potrzebne, złożone, lepiej płatne.

Jeśli ktoś popełnił przestępstwo i to nawet tak ciężkie jak pozbawienie życia i wysyłamy go na szubienicę, to chyba jest to najgorsza rzecz jaką możemy zrobić dla siebie samych, bo nie pozwalamy tej osobie zrozumieć swojego błędu i naprawić szkód, które wyrządziła. Oczywiście trzeba na całe to zagadnienie spojrzeć kompleksowo – po to mamy właśnie rząd, aby wdrażał rozwiązania systemowe, bo samo zmniejszenie współczynnika liczby więźniów na metr kwadratowy nie przyniesie spodziewanego rozwiązania. Bardzo podoba mi się też spokój z jakim Norwegowie analizują sytuację, po z pewnością największej tragedii, która dotknęła ich kraj na przestrzeni wielu dekad. Jestem pewny, że powinniśmy bardzo bacznie przyglądać się ich rozwiązaniom, nie tylko w zakresie więziennictwa, które jest tylko elementem większej całości. Zawsze musimy pamiętać, że jedna osoba może wyrządzić o wiele więcej zła niż dobra, ale tylko razem możemy zbudować rzeczy naprawdę dobre i trwałe. Świat ma się dobrze, ale analiza dotychczasowego życia podejrzanego powinna dostarczyć nowych informacji, jak go naprawiać w przyszłości.

Share on Facebook